TĘSKNOTA

Tak pięknie mówisz
O przyjaźni
Radości
Miłości
Więc dlaczego cię obok mnie nie ma
Swój świat tworzysz
W nim twoja jest miłość
W nim twe myśli i twoje marzenia
Obraz mój z twoich marzeń utkany
Pielęgnujesz go co dzień przez lata
Ja prawdziwa wciąż czekam na ciebie
Na granicy twojego świata.

ROZMOWA DWUDZIESTA SZÓSTA

Ja proszę Pana już miewałam różne Święta
Niektórych nawet człowiek nie pamięta
Pod afrykańskim proszę Pana słońcem
Mikołaj jechał do mnie na wielbłądzie
We włoskich Alpach
Na nartach sunął po śnieżnym stoku
Na ciepłej wyspie gdzieś w cieniu wulkanu
Miał czarną twarz serdecznie roześmianą
Dla mnie nie ważne proszę Pana
Gdzie spędzam Święta
Dopóki w sercu nosi się i wciąż pamięta
Dziecięcą radość
Rozpalone twarze
Zapach choinki
I to ciepło ze wszystkich serc płynące
Serdeczne myśli i dłonie gorące
Bo miejsce jest tu proszę Pana bez znaczenia
Byle przy sobie mieć swych bliskich
Chociaż w myślach
Choć w marzeniach
Byle nie zapominać proszę Pana
Byle nie zgubić
Serca uniesień w tej ulotnej chwili
Gdy matka pochylona nad opłatkiem
Ojciec co wiesza gwiazdę na choince
Mnie małej dziewczynce
Na zawsze pozostali w sercu i w pamięci
I wrócą jak cud
Każdą wigilijną nocą
Obdarowując mnie swą mocą.

ROZMOWA DWUDZIESTA SIÓDMA

Zaledwie kilka dni zostało proszę Pana
Do końca roku
I będziemy rozgrzeszeni
Bo to nie nasza wina że czasu za mało
To rok zbyt krótki proszę Pana
Na skończenie spraw
Na obietnic spełnienie
We wszystkich oknach na mojej ulicy
Migocą światła gwiazdki Mikołaje
Musi Pan przyznać że choć serce szybciej bije
Czas jakby zwalnia
Na ziemię zstepują Anioły
By tchnąć w naszą duszę światło i nadzieję
I każdy z nas staje się lepszy
Każdy z nas czuje że cud się dzieje

Nasze rozmowy
Zamykam w tomik dziś
Spinając serca klamrą
Są dla mnie cenne i dlatego proszę Pana
Chcę ocalić i zachować je
Bo warto
Chyba Pan nie ma mi za złe w tej chwili
Bo w końcu jest Pan taki
Bardziej wirtualny
Że dedykuję ten tomik
Komuś
Kto przy mnie co dzień trwa
Prowadzi przy śniadaniu rozmowy
Wie o mnie wszystko
Kocha mnie
I jak najbardziej jest realny

Dziękuję Panu za wszystkie spotkania
Do usłyszenia w następnym roku
Życie przyniesie nam nowe wyzwania
I będzie tyle spraw do obgadania
Na boku

Nie wiem
Ile mi jeszcze czasu zostało
Wierzę że wiele
Ale boję się
Że to za mało
Żeby powiedzieć wszystkim bliskim
Jak ich kocham
Żeby naprawić krzywdy
Otulić ramieniem
Gdy przeze mnie ktoś szlocha
Żeby skruchę wyrazić za niecne czyny
Odwrócić kłamstwa
Odpokutować winy
Boję się że to nie wystarczy
By marzenia swoje ziścić
Żeby wyrazić swe pragnienia
I swe myśli
Żeby serce nacieszyć pięknem świata
Przeżyć to
Co się jeszcze nie stało
Boję się
Że czasu za mało.